Öğrenci Dayanışması - YAŞANAN SENİN HİKÂYEN…*

Font size:

YAŞANAN SENİN HİKÂYEN…*

Saat 15:12, kendimi bir anda Santiago’da Şili’de parasız eğitim için mücadele eden insanların arasında buldum. Aynı anda İngiltere’de harçlara yapılan zamlara karşı sözünü esirgemeyen beyaz tenlilerin arasında, diğer yarım İspanya’da ve Arjantin’de ekonomik krizi yönetemeyen ve 25 yaş altı işsizlik oranının % 44,6 olmasına neden olan hükümetlere eylemleri ile cevap veren melez insanlarla birlikteydi. Saat 15:23, kulağım Wall Street’de kapitalizm eleştirisi veren büyük bir topluluğun tek bir ağızla söyledikleri ‘we shall overcome’ şarkısındayken, kalbim kapitalizmin iliğini kemiğini sömürdüğü Yunanistan’ın sokaklarındaydı.

Kolonları çatlamaya başlamış Adam Smith’in binalarının; insanlık ya bu enkazın altında kalacak ya da bu yıkıma yön verecek. Yaşananlar, sadece Şili’deki öğrencilerin değil Arjantin’deki öğrencilerin de ya da emeklilik yaşının uzatılması sadece emekçilerin değil birkaç sene sonra emek sürecine katılacak üniversite hatta İngiltere’de olduğu gibi lise öğrencilerinin de hikâyesi. Kulaklarımda çınlıyor özgürlük, özgürlük şiarları ve yaşananlar hepimizin hikâyesi tıpkı Şili’de olduğu gibi.

Şili’de artık insanların ‘şeytan’a tahammülü kalmamıştı; şeytan hala Pinochet döneminden kalma 1981 anayasasında şekil buluyordu. Santiago’da yapılan gösteriler sonrası özellikle üniversite öğrencilerinin içinde bulunduğu 800’den fazla insan gözaltına alınmıştı.

Neydi peki Şili’de öğrencilere vaat edilenler? Aspirin ve yara bandı… Ne yani, Şili’deki öğrenciler özgür, demokratik, bilimsel ve parasız eğitim derken aspirin ve yara bandını mı kastediyordu? Şili’deki üniversitelerin bulundukları yerin gelir düzeyine göre eğitim niteliği açısından değişiklik göstermesi, harçların yüksekliği öğrencileri artık o ‘şeytan’ı kovmak için sokaklara çıkarttı.

Şili’de Pinochet’in şeytanı nasıl şekil buluyordu? Özellikle 1973 sonrası Allende’nin Şilisinden sonra tam bir neo liberal dönüşüm sergileyen Şili en önemli kaynaklarından biri olan bakır madenlerini özelleştirmesi ve yabancı sermayeye tasfiyesi sonrası kapitalizmin bataklığında sürünmeye başladı. Şilili şair Gabriella Mistral ‘bakıra sahip olan siyasetin de sahibi oluyordu’ demişti ve Şili’de yaşananlar artık bu siyasete bir dur demenin habercisiydi.

2006’da ilk çatırtılar yine üniversite öğrencilerinin ağırlıkta olduğu Penguen devrimi diyebileceğimiz bir mücadele döneminde ortaya çıktı. Şimdi ise ‘ya yeni bir sistem kurulacak ya da sağ kanatla bir olup diktatörlüğün mirasını savunacaksınız’ şiarı Şili sokaklarında dolaşıyor. Ve bu noktada yeni bir anayasa talebi, şeytanı kovmak için öğrencilerden doğru bir adım olacaktır. Özellikle Şili’deki ortam buna çok elverişli; Şili halkının %57’si ne hükümeti ne de ana muhalefeti destekliyor. Bunun anlamı Şili’de sisteme karşı güçlü bir muhalif kesimin olması. Ve böyle bir mücadelenin, Latin Amerika’da neo liberalizmin başarılı olduğu ülkelerden biri olan Şili’de başarıya ulaşması Latin ülkeleri için benzer muhalefetlerin oluşmasına ön ayak olacaktır Arjantin’de olduğu gibi.

Şili, Arjantin, İngiltere, İspanya, Yunanistan… halkları, öğrencileri farklı mı, din farkı bilmiyor, dil farkı bilmiyor, sanki doğdular bir anadan. Kalbim Yunanistan’dayken Şili’de sokaklardayım, aynı dili paylaşıyor aynı şeyleri söylüyorum aynı yıkımın bir parçasıyım. Saat: 17:38, yaşananlar hepimizin hikayesi derken ‘we shall overcome’ şarkısını söylüyorum.